Alıntı quick12 Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
ah ah.. o kadar zor ki. bir yandan moralimizi yuksek tutmaya calisiyoruz. cabaliyoruz, unutmaya calisiyoruz. ahcc yesilcay aldara vs. bir yandan da 10larca yil boyunca hic gecmeyen insanlari aklimiza getirip umudumuzu kaybediyoruz.

bizi en iyi biz anlariz sanirim.

hayatim bu meretten once ve sonra olarak ikiye ayriliyor. cok basit dertlerim varmis, cok lay lay lommus.

bu geldikten sonra bir daha tekrar asla tasasiz olamadim. en icten guldugum gun bile beni bir yerden durttu. tam manasiyla mutlu olabilmek neymis bunu unuttum 6 aydir.

evin her yerinde aldara gormekten, ayda bir dermatolojie gitmekten, dilim agzimda bir yere takilinca acaba hpv mi diye aynaya gidip uzun uzun incelemekten. o kadar yoruldum ki.

hayatimi bitirmisim gibi geliyor.

sonra bir iki hafta modumu yukseltiyorum guzel bir dizi buluyorum yuruyus yapmaya basliyorum. caat geri geliyor. tekrar basa sariyorum.

İnanın bana bunlar da geçecek, hiç geçmeyecekmiş gibi geliyor o dönemler... Hatta o dönemlerin verdiği sıkıntılar hep kalacakmış gibi hissediyor insan. Hep bir stresli olma durumu.. Şöyle söyleyeyim negatif olduktan sonra hpv konusunda travmam yaklaşık 1-2 sene gerçekten geçmedi, yani düşündügümde o dönemleri hala gözlerim doluyordu. Ama 2022 Ekim ayına girdiğimizde tam 5 yıl olacak ben hpv'yi vücudumdan atalı Kısacası biraz sarsıyor, yoruyor, zorluyor ama geçiyor.