Alıntı mabella85 Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster
Bu hastalığı yeneceğimi düşünmüyorum .. bugün erkek arkadaşım terketti..bir aydır zaten uzaktık ayrı şehirlerde .. yaş 35 hala hayatımda birşeyler oturmadı ne evlenebildim ne çocuğum var .. birde bu hastalık çıktı .. tüm inancım bitti hayata dair.. ilerleyen hayatımda da bu güzel şeyleri yaşayacağımı sanmıyorum .. hayata tutacak sadece şuan ailem onlar üzülmesin diye bir hayat yaşıyorum..
Merhaba Mabella öncelikle seni terk eden erkek arkadaşınla hiç bir şekilde tekrardan iletişim kurmuyorsun... erkeklerin kaybettikleri kadının değerini anlamaları en az iki ay sürer. İki ay sonra seninle tekrar iletişim kurmaya çalışacak bak görürsün Geçen ay 40 yaşında bir arkadaşım doğum yaptı. Evlendiğinde 38 yaşındaydı... Hayatın bizlere neler getireceğini bilemeyiz ama sen olumsuz düşünürsen hayatına olumsuzlukları çekmiş olursun... Benim erkek arkadaşımda dün bir süre kimseyle konuşmak istemediğini (ben de dahil) ve kafasını toparlaması gerektiğini söyledi ve biz de bir kaç ay iletişim kurmama kararı aldık... bu hastalık olmasaydı şu an çok farklı konuları konuşuyor olurduk seninle dedi... Bu hastalık hepimizden bir şeyler alıp götürdü maalesef ama bunları hayatımızda bir takım şeylere farklı bir bakış açısıyla bakmamıza vesile oldu...

Burada bulunan herkes hem bu hastalıkla mücadele ediyor hem de hayat koşullarının getirdiği bir dünya zorlukla, değişik insanlarla uğraşıyor.

Dini inancın nedir ne boyuttadır bilmiyorum ama benim inancımda hayır da şer de Allah'tan gelir. Ve Allah sevdiği kuluna hastalık, fakirlik ve itibar kaybı gibi durumlar yaşatır ki günahlarını affeder bu vesileyle... Bunu böyle düşünüp böyle kabul edersen hem iyileşme sürecini hızlandırırsın hem de kendi değerinin farkına varmış olursun