Biliyorum hepimiz cok yorulduk cok cagresiz hissettik, cagresizlik cok usuturmus bunu bu hastalikla ogrendim allah daha beterinden korusun tabikide ne acılar var ama bazen insan dusunuyor ben kotu birimiyim o yuzden mi bunlari yasadim diyor en azindan ben diyorum hep.Sanki sonsuza kadar bu kısır dongunun icinde hapsolmus gibiyim stresten agiz dil uyusmasi geçirdim.İnsan bazen istiyor ki biri sarilsin gececek hepsi desin biraz olsun nefes alip dinlenmek istiyor.Herseyden ote sizi bu surecte yanliz birakmayan dostlarinizi, soyleyebildiyseniz eger ailenizi hic unutmayin olur mu? Biz karanliga gomulduk sandik oysa sadece ekildik.


LinkBack URL
About LinkBacks



Alıntı ile Cevapla

ilk öğrendiğim gün kendimi buraya attığım için düşüncelerim fazla olumsuzdu.. buraya girdikçe daha fazla fikir ediniyorum ve bakış açım değişiyor. güzel düşüncelerin için teşekkür ederim. insan bazen düştüğünde hiç tanımadığı insanın uzattığı ele uzanıyor. hayatlarımız veya yaşadıklarımız ne kadar benzer diyebiliyor. umarım güçlü şekilde bu süreci atlatırız. umarım hayatın düşüncelerin kadar güzel gider

